← De Schriftjes van Biscotto

De passies van Biscotto: een (bijna) redelijke obsessie voor cookies

29 augustus 2026

Biscotto vergeet dan wel makkelijk waar hij zijn bril heeft gelegd of waarom hij een kamer is binnengestapt, maar een mislukte of geslaagde cookietextuur vergeet hij nooit, maar dan ook nooit. Zijn passie voor cookies XXL grenst aan obsessie, en eerlijk gezegd heeft niemand in de fabriek ooit geprobeerd hem tot rede te brengen. De zoektocht naar het perfecte smeltende hart Biscotto besteedt uren, soms hele nachten, aan het bijschaven van een recept tot op de gram. De Cookie XXL Bueno Mousseline, met zijn smeltende hart van hazelnoot, ontstond tijdens een van die slapeloze nachten waarin hij het deeg zeven keer na elkaar opnieuw maakte omdat "het smeltende hart niet smeltend genoeg was". Vandaag is het een van de geliefdste cookies van de fabriek, wat volgens Biscotto bewijst dat hij gelijk had om zich zorgen te maken om niets... of om alles, afhankelijk van de dag. Framboos, pistache en kleine obsessies De Cookie XXL Framboisier Pistache is eigenlijk het geheime lievelingetje van Biscotto. Hij praat erover zoals over een kind waar hij trots op is: het evenwicht tussen pistache en framboos, zegt hij, "is iets wat je maar één keer per eendengeneratie voor elkaar krijgt". Die cookie is trouwens de nummer één bij de bestellingen geworden, het bewijs dat zijn perfectionistische zorgen uiteindelijk vaak lonen. Tiramisu, zijn andere grote liefdesverhaal Cookies zijn niet zijn enige passie. Biscotto koestert ook een diepe liefde voor tiramisu, die hij met dezelfde, ietwat angstige intensiteit bereidt: mascarpone die uiterst precies wordt afgewogen, koffie die gekozen wordt met een bijna komische ernst voor een eend die regelmatig zijn sleutels kwijtraakt. Tussen twee bakrondes voor de Cookie Bowl door betrap je hem vaak terwijl hij een mascarponecrème proeft, nog eens proeft en nóg eens proeft, "gewoon om zeker te zijn". Lekkers dat geruststelt Diep vanbinnen is koken voor Biscotto niet alleen een passie, maar ook een toevluchtsoord. Wanneer de zorgen toenemen of zijn geheugen het laat afweten, keert hij altijd terug naar dezelfde geruststellende handelingen: afwegen, mengen, de boter ruiken terwijl ze smelt. Cookies zijn voor hem niet zomaar een beroep. Ze zijn wat hem altijd weer bij zichzelf terugbrengt.